SILICERNIUM

SILICERNIUM
Festo farciminus fuit genus, cuius esu familia purgari solebat; dictum quia, cuius nomineres ea instituebatur, is iam silentium (i. e. umbras) cerneret. Donatus inquit esse cenam, quae Diis Manibus inferebatur, quod eam silentes cernant umbrae: poni autem super silice solebant Epulae mortuales. Scaligero cena fuit funebris, quae senibus exhibebatur, dicta quasi Selucernium, i. e. ἀλυχνία; quod natali die lucernae accendebantur, mortuali non: vel a silicibus, quasi Silicoenium, i. e. cena supra silicem posita, eo quod istius modi funebre epulum in ata lapidea exhibebatur, Servius ad Aen. l. 5. Peractis enim ad sepulchrum iustis, convivia domi apparabantur, ad quae Amici atque Cognati convocabantur: Seni bus etiam cena exhibebatur funebris, quae Silicernium appellabatur; imo interdum populo quoque Epulum praebebatur, aut cruda distribuebatur caro, quod Viscerationem vocabant. Ioh. Rosin. Antiqq. Rom. l. 5. c. 39. Leges XII. Tabb. Silicernium hoc Cireumpotationem, Graec. περίδειπνον, vocârunt, sustuleruntque, verbis his: Uti servilis unctura, omnisque circumpotatio tollatur. Ubi tamen non omnem circumportationem, sed servilem, tantum, sublatam esse, docet Iac. Raevardus dicens, Quin liberi homines, coronati parentantes, cum supra tumulum dapes posuissent, curcumpotare potuerint, nullâ lege mihi prohibitum fuisse videtur. Certe enim Varro Meleagris, Funus, inquit, exsequiati laute, ad sepulchrum antiquô more Silicernium confecimus, id est, περίδειπνον, quo pransi discedentes dicimus alius alii, Vale. In quae verba Rosinus, Significat Silicernium convivium funebre, quod apud Veter. exhiberi senibus solebat: dictum, quod cum silentio edentes cernerentur: vel propter defuncti memoriam, vel quod cogitarent, se mox illum sequutoros; quapropter abeuntes e convivio, velut se amplius non visuri, mutuo sese salutabant. Alii aliter. Quorum quidquid sit, factum inde, ut Silicermum pro sene figurate accipiatur. Antesignanus in Terent. Adelph. Actu 4. Vide quoque infra Strava, it. Tripus: Visceratio. Est autem Silex, vel Hilex, ex Graeco χάλιξ, in eo a caemento diversus, quod caementum caedendô fit, et pars est maioris saxi: silex naturaliter ita reperitur, nec ex alio avellitur vel excideitur: utrique vero parvi sunt lapides, et structuris accommodati, qua de re vide Salmas. ad Solin. p. 378. et seqq. ubi Graecorum structuram e silice et duro lapide fuisse, non ex quadratis saxis, inter alia addit, nec non supra Paries alibique: uti de vias in Urbe silice sternendi ratione, a Censoribus primum Romae institutâ, Liv. l. 41. c. 27. ac infra voce Strata Mont. it. Viarum Cura. de Silicum usu in crystallinis conficiendis, ubi de Vitro, de Silice vero quem Pessinuntii pro Deûm matre coluêre, supra voce Dii: et plura de Silicerniis Veter. voce Parentalia.

Hofmann J. Lexicon universale. 1698.

Look at other dictionaries:

  • Silicernĭum — (röm. Ant.), 1) Leichenmahl, s.u. Todtenbestattung; 2) ein Schimpfname für einen alten häßlichen Mann; 3) eine Art Wurst …   Pierer's Universal-Lexikon

  • PARENTALIA — erant sacra funesta; quae fiebant ab antiquis in honorem mortuorum, a parentando, quod parentibus iusta celebare significat, licet etiam transferatur ad alios. In his fieri solebant προσκλησεις τῆς νεκρων, evocationes mortuorum. Aderant propinqui …   Hofmann J. Lexicon universale

  • STRAVA seu STRABA — STRAVA, seu STRABA apud Iornandem de rebus Geticis c. 49. ubi de Attilae funere, quid sit Luctatio Statii Intepreti, vidimus supra, in voce Straba. At Wormius in Monumentis Danic. l. 1. c. 6. p. 36. ipsum convivium, in honorem defuncti celebratum …   Hofmann J. Lexicon universale

  • Римские древности — так называется совокупность всех известных нам данных, относящихся до государственного и частного быта древнего Рима. Из отдельных отраслей римских древностей наиболее разработанной является область государственных и правовых отношений (см. Рим,… …   Энциклопедический словарь Ф.А. Брокгауза и И.А. Ефрона

  • Necrópolis de Los Villares — La necrópolis de Los Villares, cuya época corresponde al ibérico antiguo y pleno (siglos VI IV a. C.), se localiza en el término municipal de Hoya Gonzalo (Albacete, España), situada en las estribaciones de los Altos de Chinchilla de… …   Wikipedia Español

  • ПОХОРОНЫ —    • Funus.     I.          У греков: τάφος.          Торжественно хоронить мертвых и считать их могилы святыми было у греков религиозною обязанностью и вкоренившимся обычаем, основанным на их веровании в блуждание непогребенных. Какие глубокие… …   Реальный словарь классических древностей

  • Todtenbestattung — Todtenbestattung, die Behandlung einer Leiche vom Eintritt des Todes bis zum feierlichen Hinbringen zu ihrer Ruhestätte. Weil fast alle Völker an eine Fortdauer nach dem Tode glaubten u. dieselbe meist od. doch mit auf den Körper bezogen, so war… …   Pierer's Universal-Lexikon

  • Totenbestattung — (hierzu Tafel »Totenbestattung bei den Naturvölkern I u. II« mit Text), die sehr verschiedene Art und Weise, in der man über den Körper Verstorbener verfügt. Sehr häufig hat die T. einen religiösen Charakter, wie alles, was mit dem Verhältnis der …   Meyers Großes Konversations-Lexikon

  • CAPULARIS Senes — apud Comicos, capulo proximus, et iam iam efferendus est, Graecis συρέλλης, ἀπὸ τῆς σοροῦ, item Τυμβογέρων; σορος quoque: quemadmodum Silicernium idem Terentio, in Adelph. Actu 4. sc. 2. v. 48. a prandio silicerno, quod conficiebatur, citca… …   Hofmann J. Lexicon universale

  • EXEQUIARUM Ritus — Apud Romanos, ubi animam aegrotus exhalare coepisset, qui proximiores erant, si domi moriebatur, spiritum eius ore excipiebant, ut desiderium discedentis e vita amici testarentur, morientisque oculos claudebant (qui postea in rogo rursus aperti)… …   Hofmann J. Lexicon universale

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.